7 Ekim 2012 Pazar

İnfektif endokardit

Daha önde birtakım nedenlerle zedelenmiş olan endokardın ya da hasarlı endokardın bakterilerin ya da virüslerin etkisiyle enfekte olmasına denir.Sağ kalpte olur genelde.Etiyolojide VSD, TOF en sık nedenlerdir.

Patogenezi :Türbülan akıma yol açan bir neden, konjenital veya akkiz kalp defektleri,bakteriemiye neden olan bir girişim.


Akut ve subakut bakteriyel endokardit olarak ikiye ayrılır.Akut bakteriyel endokarditin en sık etkeni S. aureus( %90 en sık), streptococus pyogenes, s. pneumonia dır.Subakut bakteriyel endokarditin en sık etkeni ise S. viridanstır.S. viridans özellikle diş girişimlerinde en sık olan etkendir.

Klinikte:Ateş, üşüme, titreme, göğüs ve karın ağrısı, artralji, myalji, halsizlik, bitkinlik, gece terlemesi, dispne, başağrısı, konvulziyon, üfürüm, taşikardi, splenomegali, embolik olaylar ( osler nodulleri ve janeway lezyonları  )görülür.

Laboratuar bulguları: Sedimentasyon ve CRP artar,  hipergamaglobulinemi, hipokomplementemi, RF pozitifliği, anemi, lökositoz, hematuri, azotemi, kreatinin yüksekliği

Tedavide antibiyotikler etken  hangisiyse ona uygun olanı kulanılarak yapılır.

Enfektif endokardit riski için profilaksi gerektiren durumlar şunlardır: Konjenital kalp hastalıkları, romatizmal kapak hastalıkları, MVP, protez kapağı taşıyanlar, hipertrofik kardiyomiyopatili hastalar, antlar, kanamalı diş girişimleri, tonsillektomi ve adenoidoktomi operasyonları, genioüriner ve gis işlemleri, apse drenajları, kolonoskopi ve tüm operasyonlar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder